Κάτι τέτοια σενάρια έγραφε ο Φώσκολος και οι κριτικοί έλεγαν πως το παράκανε ο κυρ- Νίκος. Ο Ολυμπιακός έχει χάσει την κούπα με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο και πάει και το σηκώνει μέσα στο ανακαινισμένο ΟΑΚΑ στολίδι του αιώνιου αντιπάλου, απέναντι σε μια Ρεάλ που δάγκωνε από το πρώτο λεπτό.

Ο Σκαριόλο είναι μεγάλη αλεπού, το πήγε το ματς εκεί που ήθελε. Το τρόπαιο το προσφέρει ο Ντέγιαν που έχει δει λίγες εβδομάδες πριν να κατεβαίνει το λάβαρο του στο γήπεδο που μεγαλούργησε ως παίκτης.

7 χρόνια πριν ο ΟΣΦΠ φεύγει από αυτό το γήπεδο και προτιμά να παίξει στην Α2.

Ο “λούζερ” Μπαρτζώκας σηκώνει το 2ο δικό του, ενώ ο Ολυμπιακός έχει 4/15 σε F4, 3ο του Παπ στα τελευταία 15 χρόνια της εποχής των Αγγελόπουλων.

Πρωταγωνιστές στο παρκέ ο Εβάν Φουρνιέ που αγάπησε την ομάδα πιτσιρικάς το 2010 στο Παρίσι παρά την ήττα από τη Μπάρτσα στον τελικό και το πιο υποτιμημένο τεσσάρι στην Ευρώπη, ο Αλέκος ο Πίτερς που έχασε ένα σουτ σε ημιτελικό και τελικό.

Και όπως όλα τα ευφάνταστα σενάρια, η ιστορία έχει και “κακούς” που τριγυρίζουν οργισμένοι στο ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ίσως πετώντας τραπέζια στη θάλασσα γιατί του μπλόκαραν το Ινστα, έχει και τραγούδι τίτλων τέλους με Λιόλιου και “νοικιάστηκε”, έχει μέχρι και ξύλο μεταξύ οικονομικών μεγαλοπαραγόντων (Βαγγέλη Μαρινάκη) και πολιτικής ελίτ (Γρηγόρη Δημητριάδη) στις εξέδρες.

Αυτοί να δείτε θα το πάνε μέχρι τέλους!