Την ιστορία των Μουντιάλ τη γράφουν οι νικητές, καμιά φορά όμως και οι ηττημένοι.

Όλοι θυμούνται τον Ντιέγκο στην Ιταλία το 1990 να προσπαθεί με φουλ άμυνα να πάρει δεύτερη σερί φορά το τρόπαιο, που όμως κατέληξε στους Γερμανούς.

Το ίδιο χθες ο Λιονέλ, απέναντι στην καλοκουρδισμένη ισπανική αρμάδα. Στο τέλος πήγαν να ισοφαρίσουν οι Αργεντίνοι, τα έδωσαν όλα ακόμη και με 10 παίκτες.

Ο στόχος τους από την αρχή ήταν να πάει το ματς στα πέναλτι. Σεβάστηκαν πολύ τους Ισπανούς, έμειναν πολύ πίσω στο γήπεδο, δεν επιτέθηκαν μαζικά όπως με την Αγγλία ακόμη και μετά το 1-1.

Η πιο σκληροτράχηλη ομάδα που έχουμε δει ποτέ σε Μουντιάλ, τρύπησε το ταβάνι της με την παρουσία της σε τελικό.

Χάρισε τρομερές ανατροπές και συγκινήσεις: δυσκολεύτηκε με το Πράσινο Ακρωτήρι στους 32, η Αίγυπτος βρέθηκε με δύο γκολ μπροστά αλλά έχασε, η Ελβετία στους 8 έστειλε το ματς στην παράταση, ενώ στα ημιτελικά έγινε το μεγάλο ριφιφί στο τελευταίο 15λεπτο, με τον Τούχελ να πιάνεται αδιάβαστος.

Ο 39χρονος Μέσσι στο τελευταίο λογικά Μουντιάλ της μοναδικής, της απίστευτης καριέρας του, έτυχε τεράστιας αναγνώρισης μέσα και έξω από το γήπεδο. Σε μια ηλικία που οι περισσότεροι έχουν αποσυρθεί, αυτός είχε κίνητρο να κατακτήσει ακόμη ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με την Αργεντινή.

Ο απόλυτος αρχηγός, ο παίκτης με τα τρομερά προσόντα και τα απίστευτα ψυχικά χαρίσματα έδωσε μια παράσταση στις ΗΠΑ που θα μνημονεύεται εσαεί.

Πολλοί λένε πως είναι ο GOAT του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αλλά η σύγκριση με παίτκες άλλων εποχών όπως ο Πελέ ή ο Μαραντόνα είναι προβληματική εξαρχής.

Το σίγουρο είναι πως είναι ακριβώς στο ίδιο σκαλί, στο ίδιο επίπεδο με αυτούς τους τιτάνες.

Για “ψύλλο” δεν το λες και λίγο