Παρότι οι προεκλογικές μηχανές δουλεύουν ακατάπαυστα στο σύνολο του πολιτικού κόσμου, το ΣΚ έμοιαζε πολύ υποτονικό.

Η συνέντευξη του Πρωθυπουργού που επέλεξε να επιτεθεί στον κ. Τσίπρα, ήταν η αφορμή για να εξαπολύσει πυρά το ΠΑΣΟΚ, βλέποντας τον να πηγαίνει σε μια λογική “ο αντίπαλος μας είναι η ΕΛΑΣ.

Τον χτυπάει θεσμικά και τον καλεί να πάρει θέση από τη Βουλή σχετικά με τις ρυθμίσεις για τα funds.

Φαίνεται πως με ένα τρόπο η Κυβέρνηση παρεμβαίνει στην κούρσα για τη δεύτερη θέση. ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ θα κονταροκτυπηθούν για να την καταλάβουν, αλλά το κάτω από 25% (χωρίς αναγωγές και εκτιμήσεις ψήφων( που εμφανίζει το κυβερνών κόμμα είναι αυτό που προβληματίζει πολλούς στο γαλάζιο στρατόπεδο.

Ο Τσίπρας με τη σειρά του επέλεξε να επιτεθεί στο ΕΣΥ και τον Άδωνι, θεωρώντας τον τον αδύναμο κρίκο της Κυβέρνησης, ή αν θέλετε αυτόν που προκαλεί περισσότερο τους μη Νεοδημοκράτες.

Από εκεί και πέρα ο factor X των επόμενων εκλογών είναι χωρίς αμφιβολία ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος κρατά κλειστά τα χαρτιά του, χωρίς να έχει δώσει κανένα χρονοδιάγραμμα για την ίδρυση του νέου κόμματος, χωρίς να εμπλέκεται σε καμία μετεκλογική σεναριολογία.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως μπορεί να ανατρέψει το σκηνικό, όλα αυτά όμως είναι σε επίπεδο προβλέψεων και εικασιών.

Κάποιοι στη ΝΔ μιλούν για “μπλόφα Σαμαρά” αν και δεν είμαστε βέβαιοι πως εννοούν τη μη έως τώρα ίδρυση κόμματος ή κάτι άλλο που περίμεναν και δεν έγινε.

Πάντως ο Αντώνης Σαμαράς δεν άφησε αναπάντητη την ατάκα του Κ. Μητσοτάκη για συμφωνίες και διάλογο με την Τουρκία το 2012-2014:

“Αντί ο πρωθυπουργός να ανησυχεί για τα ανεπιτυχή αποτελέσματα στην ψηφοφορία στον ΟΗΕ για τις Τουρκολιβυκές παρανομίες, ασχολείται με το κατά πόσον η κυβέρνησή μου το …2012-2014 έκανε διάλογο με την Τουρκία.Πολύ κοντή μνήμη θεωρεί ο κ. Μητσοτάκης πως έχουν οι Έλληνες.

Του θυμίζω λοιπόν.

Τότε δεν υπήρχε το παράνομο Τουρκολυβικο μνημόνιο.

Δεν υπήρχε τουρκική navtex διαρκείας στο Αιγαίο.

Δεν υπήρχε η «Γαλάζια Πατρίδα» ως το επίσημο δόγμα της Τουρκίας κατά της Ελλάδας.

Δεν στηρίξαμε σε κανέναν ΟΑΣΕ τον πρωταγωνιστή της “Γαλάζιας Πατρίδας” Σινιρλίογλου, που σήμερα προκλητικά προωθεί η Τουρκία για Γ.Γ του ΟΗΕ.

Δεν υπήρχαν τα γεγονότα της Κάσου.

Δεν είχε γίνει η Αγία Σοφία τζαμί.

Εμείς δεν ξεπλύναμε διεθνώς την Τουρκία υπογράφοντας Συνθήκη Φιλίας μαζί της.

Με δυο λόγια, την εποχή εκείνη δεν δημιουργήθηκε από την Τουρκία κανένα τετελεσμένο σε βάρος μας! Όσο λοιπόν κι αν προσπαθεί ο κ. Μητσοτάκης να ταΐσει, δήθεν, τον κόσμο με “πίτσες” και “χωριάτικα”, ο ελληνικός λαός γνωρίζει, κρίνει και συγκρίνει.”

Από εκεί και πέρα οι ζυμώσεις στα μικρότερα κόμματα συνεχίζονται. Ο Βελόπουλος νιώθει πωςθα πιεστεί από το κόμμα Σαμαρά, η Καρυστιανού αντέχει πιάνοντας το 3%, πλην του ΚΚΕ κανείς δεν είναι σίγουρος για την άνετη είσοδο του στην επόμενη Βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ φλερτάρει με το ΠΑΣΟΚ και αν συνεργαστούν μάλλον θα υπερκεράσουν τον Τσίπρα. Ο αντισυστημικός λόγος της Πλεύσης Ελευθερίας του Βαρουφάκη δείχνει να έχει απήχηση, να έχει το κοινό του.

Η προσπάθεια της Κυβέρνησης για το μάλλον όψιμο (ποτέ δεν είναι αργά) “νομιμότητα παντού” και οι πρόσφατες επιτυχίες των διωκτικών αρχών, σε επίπεδο ουσίας αλλά και εντυπώσεων, συνδέονται προφανώς με τον κλασικό δεξιό ψηφοφόρο, που εμπνέεται από το σύνθημα “νόμος και τάξη”.

Αλλά και σε μία χώρα σαν τη δική μας με εκτεταμένα δίκτυα διαφθοράς, με την επικαιρότητα να μιλά για γνωστές επιχειρήσεις που δεν απέδιδαν τον ΦΠΑ που εισέπρατταν, με ΜΚΟ που έτρωγε τα χρήματα για θεραπείες παιδιών, με υπηρεσίες όπως οι κτηματικές ή οι πολεοδομίες να είναι η χαρά του εισαγγελέα, δεν ξέρουμε κατά πόσο αυτό είναι αρκετό για να αντιστραφεί η κυβερνητική φθορά που είναι εκτεταμένη.

Η παρτίδα πόκα με τους δέκα συμμετέχοντες συνεχίζεται, υπάρχει δρόμος μπροστά, αλλά το κάθε ποντάρισμα μετράει. Είτε σε πρόσωπα είτε σε πολιτικές.

Θα επανέλθουμε μιας και τα κόμματα δείχνουν να καταλήγουν στη στρατηγική τους για τους τελευταίους μήνες προ των εκλογών, καθώς και στις τακτικές τους κινήσεις.