Στη γλώσσα των ειδικών της τρομοκρατίας, ο θάνατος του Θάνου Αξαρλιάν ονομάζεται “παράπλευρη απώλεια”, με την έννοια ότι δεν ήταν ασφαλώς αυτός ο στόχος του χτυπήματος.

Στην πραγματικότητα  ο θάνατος συνάντησε ένα νέο παιδί, που ήταν τη λάθος στιγμή στο λάθος σημείο. Ένα νέο που δεν πρόλαβε να ζήσει.

Πολύ ουσιαστική, μεστή και πλούσια νοήματος η ανάρτηση του Κώστα Μπακογιάννη στα κοινωνικά δίκτυα για την επέτειο:

“25 χρόνια από τη δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν. Επειδή η βία φέρνει μόνο βία. Σωματική. Λεκτική. Ιδεολογική. Επειδή η δεξιά μάνα δεν πονάει περισσότερο από την αριστερή, ούτε η αριστερή μάνα περισσότερο από την δεξιά. Ας δώσουμε επιτέλους στους εαυτούς μας μία ανάσα. Όχι ανάσα δικαίωσης, ούτε εκδίκησης, ούτε καν της πολυπόθητης λησμονιάς. Απλώς μία ανάσα ενός κάποιου τέλους, ενός αναγκαίου κλεισίματος. Χωρίς αστερίσκους και ιδεοληπτικά συγχωροχάρτια. Χωρίς ναι μεν, αλλά. Ως εδώ.”