Ένα μπαράζ σεξιστικών σχολίων δέχτηκε η κακοκαιρία Σοφία, από τους ταγούς της Αυτοδιοικήσεως.

Λίγο πως δημιουργήθηκε από το πλευρό του Ραφαήλ, λίγο πως θέτει στα κόκκινα τους μηχανισμούς μεσα στις γιορτές, λίγο πως πάει να χαλάσει τις (προεκλογικές) φιέστες των Θεοφανείων, η Σοφία έγινε από λευκή σαν το χιόνι, κόκκινο πανί.

Ίσως το μυστικό για την υποχώρησή της ,να βρίσκεται στην ομοβροντία ύβρεων φαλλοκρατικού χαρακτήρα που δέχτηκε, τα οποία χύπησαν καίρια την ηθική της υπόσταση και το αυτονόητο δικαίωμά της να ανταγωνίζεται τους άρρενες κακούς (καιρούς).

Κι όμως μέσα στο έρεβος, βρέθηκε εις Δήμαρχος , ο οποίος δεν ακολούθησε την πεπατημένη: δεν ορέχτηκε τη Σοφία, δε βρισκόταν σε εγρήγορση κατά τις νυχερινές ώρες, δεν αναστατώθηκε από τα τσαλίμια της, δεν ανέβασε θερμοκρασία στη σκέψη της.

Η πληροφορία πως είναι Δήμαρχος νήσου δεν ισχύει και δεν θα αποκαλύψουμε την ταυτότητά του για να μη γίνει μακελειό: φτάνει που υπάρχει και δίνει το παράδειγμα.