Μαρή Λίζα εν δράσει.

Ταπεινή, προσηνής, ευγενέστατη.

Κερδίζει το κοινό με την πρώτη ματιά, με την πρώτη λέξη, επί τη εμφανίσει.

Με σταυρωμένα τα χέρια, αφού στερήσατε από το κόμμα της την εξουσία, αλλά παρά ταύτα χαμογελαστή.

Και ποιοι είναι οι αντιδραστικοί που δε δίνουν σημασία στο κήρυγμα (ο Πατέρας, κήρυγμα και η μάνα, αφορμή μου έδωσαν να γράψω ένα παιάνα)

Μόνο ο κύριος που τρώει σπόρια έχει αγωνία για το τι θα πει η φέρελπις πολιτικός.

Την ακούει, έχοντας στα σπλάχνα σπαραγμό.

Ο διπλανός του στρέφει την κεφαλή με απέχθεια, με έναν τόσο πειστικό τρόπο που μόνο η Τασσώ Καββαδία απέδιδε στα χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου.

Δύο άλλοι σκύβουν λες και κρατάει καλασνικόφα η Μαριλίζα, ενώ δίπλα η κυρία στο σκαμπό, προσπαθεί να φανεί ευγενής κοιτώντας το κενό και το φακό.

Θα ξαναμιλήσει στο κοινό όταν θα πληρώνουν εισιτήριο οι παρευρισκόμενοι.

Τι να κάνει η γυναίκα για να την ακούσετε: αίτηση στο Πρωτοδικείο με 4€ μεγαρόσημο;  (ή τσατσόσημο)

Είπαμε, κρίση-ξεκρίση, αλλά οι απαίδευτοι δεν ξέρουν να εκτιμήσουν την εξουσία που έρχεται να τους απαγγείλει: ω, έλατο, ω, έλατο, αρέσει η Μαριλίζα.