Η δεξιά χείρα διαπλέκεται με την αριστερά και οι δύο μαζί αγκαλιάζουν αρμονικά την κοιλιά.

Ο νους ηρεμεί, καθώς οι φωνασκίες και οι βρισιές που ακούγονται στην αίθουσα, ηχούν μελωδικά στα αυτιά σαν κύματα που εφορμούν με μανία στην ακτή και οπισθοχωρούν ξενερωμένα.

Τα μάτια κλείνουν φυσιολογικά μπροστά στην εικόνα της γαλήνης. Είναι σαν να κάθεται μπροστά στο τζάκι, ακούγοντας τα κούτσουρα να μαλώνουν ποιο θα πρωτοκαεί.

Ο ύπνος του δικαίου είναι γεγονός. Και είναι θεσμικά τέτοιος, γιατί η προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή είχε ως αντικείμενο τη Δικαιοσύνη.