Η μοίρα του ήταν προδιαγεγραμμένη, ιδίως όταν το οργανωμένο έγκλημα θεώρησε την παρουσία του βάρος, μπροστά σε άλλα “πρότζεκτ” που είχαν περίτεχνα στηθεί στο Μεσοπόλεμο, μέσα στην Ύφεση
“Ο καλύτερος κωμικός μετά τον Γούντι Αλεν» ήταν ο μεγαλύτερος σφαγέας που γνώρισε η μαύρη Ήπειρος: παρανοϊκός Χίτλερ της Αφρικής ή πιστός υπηρέτης ξένων συμφερόντων;
Οι καταναλωτές έχουν χωριστεί από τους αλγόριθμους σε οκτώ μεγάλες κατηγορίες.
Η επιστήμη έχει φτάσει στο σημείο να σου πει όχι μόνο από τι θα πεθάνεις, αλλά αν θα είσαι μόνος ή με παρέα στο τέλος.
Ιταλία late ’70s: είμαστε στο 1978 στο Μιλάνο, σε φόντο νυχτερινό, που κυριαρχούν το ποτό, ο τζόγος, τα ναρκωτικά, οι πινακίδες με νέον των κακόφημων μαγαζιών, οι πόρνες.
Είναι όμως και η εποχή των Ερυθρών Ταξιαρχιών, της δολοφονίας του Άλντο Μόρο, της μεγάλης διαφθοράς των πολιτικών προσώπων και των αρχών Ασφαλείας.
Μια ταινία για την πίστη, μια βαθιά αναζήτηση της ύπαρξης του Θεού, μια ωδή στην αμφιβολία στην καρδιά ακόμη και του πιο θεοσεβούμενου ανθρώπου, με φόντο αλλά και πρωταγωνιστή την Ιαπωνία του 17ου αιώνα
Η ταινία είναι γεμάτη ανατροπές: η αστυνομία, ο Στρατός, η Κου Κλουξ Κλαν, το πολιτικό κίνημα των μαύρων Αμερικανών, η Εκκλησία. Όλοι παίζουν το ρόλο τους, μαζί κι ο μέντορας του συνηγόρου υπεράσπισης.
Ο Άνταμ Σάντλερ κάνει τον πρωταγωνιστή ενδιαφέροντα τύπο. Θα μπορούσε να παίξει κι έναν θυρωρό, έναν φύλακα του ΟΣΕ και να νομίζεις πως κάτι μυστηριώδες κρύβει πίσω από τη μούχλα, μπροστά από τη ρουτίνα και τη βαρεμάρα.
Οδηγός για τους επίδοξους μικρούς που wannabe καρχαρίες
Από τη σκλαβιά και τη διακριτική ευχέρεια του “αφέντη” να την πουλήσει ή να τη διαθέσει κατά το δοκούν, μέχρι να ηγηθεί στρατιωτικού σώματος στον Εμφύλιο, υπάρχει μια τεράστια απόσταση να διανύσει κανείς
Είναι οι ταινίες που κάνουν πάταγο, που σαρώνουν τα βραβεία (ή θεωρούνται φαβορί κάνοντας το σχετικό ντόρο) και μετά από λίγο δεν τις θυμάται κανείς.
Κι είναι και φιλμ που παρότι δεν θεωρήθηκαν ποτέ κορυφαία, κρατάνε στο χρόνο, που έχουν να πουν κάτι στο θεατή, χρόνια μετά το γύρισμα τους.
