Η Ελλάδα που (νομίζει πως) αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει να μην εμβολιάζεται, η Ελλάδα που μένει στα σκοτάδια των προκαταλήψεων, των δεισιδαιμονιών και των θεωριών συνωμοσίας.

Ο Μίκης όμως ήδη από τα είκοσι του χρόνια δείχνει να συνομιλεί μόνο με την Ιστορία, αγνοεί τις κομματικές ντιρεκτίβες, δε χωρά πουθενά: αναρωτιέται κανείς αν η πολιτική του δράση “ταΐζει” τη μουσική του έμπνευση ή το ανάποδο