Η ταινία ακροβατεί ανάμεσα στο καθήκον και στο κυνήγι του εύκολου πλουτισμού, ανάμεσα στη διαφθορά και την ακεραιότητα, μεταξύ του πόσο και σε ποιο βαθμό μπορεί κανείς να εμπιστευθεί επί χρόνια συνεργάτες την κρίσιμη στιγμή.
είναι πολλά αυτά που είναι του εικοστού αιώνα και όχι μόνο δεν αλλάζουν, δε φθείρονται από το χρόνο, αλλά εξελίσσονται κιόλας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα:
όταν η διαχρονικότητα υπερέχει των στιγμιαίων εντυπώσεων
“Ρε ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”
“Φιλαράκι δε θέλεις να μπλέξεις, άκουσε με”
“Μήπως είσαι αντιαναπτυξιακός;”
Άλλο πράγμα οι “κομματικά δρώντες” και άλλο οι “προδότες”
Είναι ωραίος ο φιλοκυβερνητικός Τύπος. Προσπαθεί να μας πείσει πως το μόνο πρόβλημα της Κυβέρνησης είναι η ακρίβεια και μιας και ο λαός ψηφίζει με την τσέπη, θα μοιράσουν λεφτά και θα κυβερνούν μέχρι να πετρώσει το πρόσθετο μαλλί
Η Ευρώπη παρακολουθεί ανήσυχη και χωρίς το ειδικό βάρος των περιστάσεων. Θα νιώθει στα ανατολικά την ανάσα της ρωσικής αρκούδας να βρυχάται με κάθε αφορμή και να παίρνει ό,τι θέλει από την κάθε χώρα, είτε μέσω απειλών, είτε μέσω επιλεκτικών διεισδύσεων στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα.
Τα διλήμματα είναι καλά όταν είναι απλά, όχι απλοϊκά και φαιδρά.
Επιθετικό ή αν το καλοσκεφτεί κανείς αμυντικό μάρκετινγκ βιβλιοπωλείου
Η δράση του σε στεριά και θάλασσα δίνει ανάγλυφα το συνεχές του Αγώνα, έως την απελευθέρωση
Ποια ήταν η συμπεριφορά του, όταν η Αθήνα παρέλυσε από επιδημία χολέρας;
