Σε ΚΣ (κανονικές συνθήκες ή κλαίω Σρόιτερ) και με τα μπαρ να κλείνουν αυτές οι ώρες οι μεταμεσονύκτιες έχουν λίγη έως ελάχιστη κίνηση.

Έλα όμως που η απαγόρευση γεννά την ανάγκη να βγει κανείς εκείνη την ώρα για αν αναζητήσει:

-Φαρμακείο γιατί μόλις ήπιε το προτελευταίο αναβράζον ντεπόν (το τελευταίο κύλισε στο σεντόνι)

-Πατσατζίδικο γιατί κάπου μύρισε μπούκοβο.

-Μασατζίδικο γιατί πιάστηκε το νεφρί και πας για λουμπάγκο.

-Να βγει για πανηγυρισμούς για την πρώτη νίκη των Δικεφάλων στο Europa.

-Μια βόλτα μες της νύχτας τη σιγαλιά να δει τα αστέρια, μόνο αυτά που δεν είναι του Champions League.

-Να βγάλεις το σκύλο μια βόλτα, ο οποίος είναι γέρικος ο καημενούλης και έχει συχνοουρία

-Να βγεις στο πάρκο να τηλεφωνήσεις στο αμόρε, στο σπίτι δεν έχει σήμα, σήμα καμπάνα.

Όλα αυτά είναι ασπιρίνες. Πριν καν την επίσημη έλευση των μέτρων, βγήκαν τα αντίμετρα.

Η βασική απάντηση της κοινωνίας των ανέμελων πολιτών στα μέτρα είναι μία και νομότυπη:

Prive party στα οποία θα πρέπει οπωσδήποτε να προσέλθεις έως 00:30 και να απαγορεύεται η αποχώρηση πριν τις 5:00.

Δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά. Λίγη υπομονή μόνο. Φτάνουμε στο τέλος της πανδημίας όπως εξηγεί και ο Αρκάς στο σκίτσο.