Μέρα όμορφη σου λέει. Έσπασε το κρύο. Άσχετα αν δεν έσπασε κι η νύχτα δυο κομμάτια, αν επιθυμούν να σου σπάσουν τα νεύρα,  αν πήγες στο ΑΤΜ να βγάλεις λεφτά με το διαρκείας της ομαδάρας που είναι ιδέα και το κράτησε το καλομηχάνημα, αν είχες δοσοληψίες με “πειραγμένους” υπαλλήλους σε υπηρεσίες και Τράπεζες.

Μέρα όμορφη κι ας σε άφησε η μηχανή, που έχει τα “λαιμά” της και δεν παίρνει μπροστά στο κρύο.

Μέρα όμορφη μέσα στην απεραντοσύνη της απενταροσύνης για κείνον το μαλλιά που άραξε στον ήλιο κι έβγαλε κι ένα κουβαδάκι να ρίχνουν οι περαστικοί ψιλά.

Αν είχαν χοντρά θα κάλυπταν καμιά προσωπική μνημονιακή τρύπα.

Τουλάχιστον αυτοί που δεν κοιτούν μόνο ψηλά, που τους παίρνει λίγο το βάρος των υποχρεώσεων και διατηρούν την ανθρώπινη υπόσταση  σε καλά για την εποχή επίπεδα.

Μέρα όμορφη, ένα ακόμη ψέμα του καπιταλιστικού εποικοδομήματος, που οδηγεί στην αποξένωση και την αλλοτρίωση του ατόμου (πάντα ήθελα να γράψω στο μπλογκ αυτή την πρόταση)