Ποιος ήταν ο σκοπός της υπόθεσης Novartis: να δείξει πως υπήρξε τερατώδες σκάνδαλο, να σπιλώσει πολιτικούς αντιπάλους χωρίς αποδείξεις ή για να αντιληφθούμε πως υπάρχουν ακόμη αναρμόδιοι εις τας Αθήνας;

Η ευρεία κοινή γνώμη δεν ασχολήθηκε καν με την επανάληψη του κακοστημένου σκηνικού των δέκα καλπών, το αναμάσημα των ίδιων επιχειρημάτων και εντέλει την απαξίωση του Κοινοβουλίου.

Οι καρεκλιές της Μεγαλοοικονόμου έκαναν περισσότερη αίσθηση.

Από εκεί και πέρα μιλάμε για μια βαριά επικοινωνιακή ήττα της Κυβέρνησης.

Η υπόθεση της γύρισε μπούμερανγκ, καθώς οι χειρισμοί της κάθε άλλο παρά θεσμικοί υπήρξαν.

Το να ευαγγελίζεσαι την κάθαρση είναι εύκολο, το δύσκολο είναι να μην υποκύπτεις στον πειρασμό να ανακατέψεις πολιτικούς αντιπάλους για μικροκομματικούς σκοπούς.

Να επιμείνεις στη σοβαρότητα της διαδικασίας σε στέρεα επιχειρήματα, αλλά και τεκμήρια.

Ο φάκελος επιστρέφειι στη Δικαιοσύνη, η οποία μπορεί να τον ξαναγυρίσει στη Βουλή,σε δουλειά να βρισκόμαστε.

Αλλά μάλλον το “σκάνδαλο του αιώνα”  έγινε η δικαστική φούσκα του δεκαετίας…