Στην Εσχάτη Θούλη φθάσαμε και για την Κόκκινη Μηλιά κουβέντα;

Και αν αυτή είναι η έσχατη ποια είναι η πρώτη;

Η αρχαία Θούλη είναι ένα νησί που αναφέρει ο αρχαίος Έλληνας ερευνητής Πυθέας κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.

Το 325 π.Χ. (στο περίπου καθώς ξεχάστηκε και δεν έκανε check in) ταξίδεψε από τη νότια Ισπανία στη Μεγάλη Βρετανία για τον επαναληπτικό Λίβερπουλ- Σεβίλλη.

Σύμφωνα με τα γραπτά του, η Θούλη βρίσκεται στον ακραίο βορρά, έξι μέρες ποδορόδρομο με τη βάρκα, βόρεια της Σκωτίας.

Για τον λόγο αυτό, το όνομα της Θούλης συμβολίζει από την εποχή της αρχαιότητας την πιο βόρεια άκρη του κόσμου (λατ. ultima thule).

Από τα βιβλία του Πυθέα περί Ωκεανού και Γης σώζονται κάποια αποσπάσματα, γιατί και τότε οι μαθητές έσκιζαν τα βιβλία στο τέλος του διδακτικού έτους.

Συνεπώς υπάρχουν διάφορες υποθέσεις σχετικά με το ποια ήταν η Θούλη, δηλαδή ποια εννοούσε ως Θούλη ο  Πυθέας: την Ισλανδία, τη Νορβηγία, τις Νήσους Φερόες ή τις Νήσους Σέτλαντ;

Ο Πυθέας αναφέρει ότι ήταν μία γεωργική χώρα, όπου η μεγαλύτερη ημέρα διαρκεί 20 (ισημερινές) ώρες. Οι εκεί κάτοικοι τρέφονταν με φρούτα και παρασκεύαζαν ένα ποτό από σιτάρι και μέλι.

Να λύσουμε το μυστήριο: στα νησιά Φερόε έχουν πρόβατα (όπως λέει και η ονομασία τους) και είναι σύμπλεγμα 18 νησιών, στη Νορβηγία έχουν φιορδ, τα Σέτλαντ έχουν πετρέλαια, άρα η Θούλη δεν μπορεί να είναι καμία άλλη εκτός από την Ισλανδία (Εις-LAN-Δία)

Το βορειότερο σημείο του τότε γνωστού κόσμου και η Έσχατη Θούλη το πιο απομακρυσμένο σημείο του ηλιακού μας συστήματος, εκεί που έφτασε το διαστημικό σκάφος της NASA, «Νέοι Ορίζοντες» (όνομα φροντιστηρίου μέσης εκπαίδευσης), σε ένα επίτευγμα που θα έκανε και τον Πυθέα να ψαρώσει, αν δεν είχε πρώτος φθάσει στη Θούλη.