Η δουλειά του Ντέιβιντ Μπλατ μόνο εύκολη δεν είναι. Για την ακρίβεια είναι πολυσύνθετη.

Πέρα από το να δημιουργήσει μια ομάδα ικανή να μπει σφήνα στα μεγαθήρια της Ευρώπης (ΤΣΣΚΑ, Ρεάλ, Φενέρ) μια ομάδα που να παίζει όμορφο μπάσκετ για να προσελκύει τον κόσμο ακόμη και τα “δύσκολα” βράδια, πρέπει και να την απογαλακτίσει.

Η επιλογή του να παίζει στο τέλος των ματς χωρίς τον Σπανούλη, αλλά και χωρίς τον Πρίντεζη ή με μέσα τον Γιώργο, αλλά χωρίς να παίρνει αυτός το κρίσιμο σουτ, δείχνει του λόγου το αληθές.

Αν ήταν μέσα ο Σπανούλης χθες η Μπασκόνια θα έκανε φάουλ. Δεν πίστεψαν πως θα το βάλει ο Παπανικολάου. Πήρε τη μπάλα από τον Γκος, έκανε μια βιαστική τρίπλα με το αριστερό και εκτέλεσε.

Η μπάλα τον ήθελε θα πουν πολλοί, καθώς μάλλον δε σημάδεψε ταμπλό, η τύχη όμως πάει πάντα με τους τολμηρούς.

Ο Παπ βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα, πήρε μόνος του χθες το ματς, κάτι που ο Μπλατ κατέγραψε και ελλείψει ξένου με τεράστιο εδικό βάρος, ο νέος ηγέτης του Ολυμπιακού είναι το “λιοντάρι”. Και ο Μιλουτίνοφ είναι μπροστάρης, αλλά όταν η ομάδα θέλει γρήγορο τέμπο και τρίποντα, ο ψηλός δεν αρκεί.

Ο Παπ μεγάλωσε, ψήθηκε σε όλες τις καταστάσεις και είναι πλέον έτοιμος να παίρνει τις κρίσιμες επιθέσεις.

Έχει -πέρα από τα αθλητικά και μπασκετικά προσόντα- και την καρδιά να υποστηρίξει το ρόλο του ηγέτη, το ρόλο αυτουνού που παίρνει τη μπάλα όταν ζυγίζει 100 κιλά και το στεφάνι μικραίνει.

Ο Μπλατ σίγουρα τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση.

Όταν φθάσουμε σα πλέι οφ της Ευρωλίγκας, η παλιά φρουρά θα τα δώσει όλα με μια διαφορά: μπροστάρης θα είναι πλέον ο Παπ…