Μια άκρως ενδιαφέρουσα πρόταση για τη λύση του κυκλοφοριακού της Αθήνας και του κυκλοφορικού των κατοίκων της βρίσκεται στα σκαριά.

Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο υποψήφιος Δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης:

“Η ουσία για τη χρήση του ποδηλάτου στην Αθήνα, είναι στην αλλαγή της νοοτροπίας μας. Σε μία νέα κουλτούρα που θέλει δημιουργία ποδηλατοδρόμων, τόσο περιφερειακά όσο και στους κεντρικούς οδικούς άξονες του κέντρου. Όλες οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες βλέπουν τη μετά το αυτοκίνητο εποχή. Η Αθήνα, έως σήμερα, αντιστέκεται. Το θέμα είναι πώς θα σχεδιάσουμε αυτή την εποχή. Πρακτικά και με επιμονή”.

Όπως καταλάβατε, έχει ορθοπεταλιά η ιστορία, για να πάμε στο μεροκάματο, χιλιάρες μηχανές και θάνατο, είχαν τα ΄80ς, τώρα εκσυγχρονιζόμαστε.

Να φτιαχτούν οι ποδηλατόδρομοι, που θα φιλοξενούν και πατίνια, κλασικά και ηλεκτροκίνητα, μάλλον όλοι σύμφωνοι είναι , αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα.

Είναι μονήρη αυτά τα μέσα. Είναι της αυτοδιαχείρισης.

Και η αυτοδιοίκηση δεν απαιτεί απλά, είναι ο ορισμός των συνεργασιών.

Ο Κίτσος (κατά κόσμον Νίκος Ορφανός) τι θα κάνει για παράδειγμα, που θα βγει και χαλαρά δημοτικός σύμβουλος, πως θα κυκλοφορεί;

Με το αγροτικό να τον πουν οπισθοδρομικό; (ας υποθέσουμε πως το πλένει και δεν μυρίζει πια κοπριά).

Άρα, καλά είναι τα σχέδια, αλλά χρειάζεται και check mashine.

Τα συμπαθή γαϊδουράκια, με τα οποία θα πάει ο κάθε Κίτσος να πάρει την κάθε Τασούλα για βόλτα θα γίνουν trendy, φτάνει να έχουν GPS, γιατί αν χαθούν οι αναβάτες στα στενά της Πλάκας, θα προκληθεί συμφόρηση.