Πέρασε κάπως απαρατήρητη η γραπτή τοποθέτηση του Διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος στην Καθημερινή της Κυριακής.

Λίγο το Ουκρανικό, λίγο τα εγχώρια εγκλήματα, πήγε και ο Τσίπρας στον ΣΚΑΪ, ποιος να δώσει σημασία στα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Διότι σου λέει ο Στουρνάρας, οι παράγοντες που καθιστούν το χρέος ανθεκτικό και βιώσιμο δεν θα υπάρχουν σε μια δεκαετία.

Αν και ως ποσοστό του ΑΕΠ θα πέσει, θα είναι και πάλι μια βραδυφλεγής βόμβα, όσο δεν υπάρχουν πλεονάσματα.

Πολύ ωραία όλα αυτά, αλλά γιατί τώρα;

Γιατί δεν υπήρξε ένα καμπανάκι πέρυσι που έφευγαν τα πακέτα των επιστρεπτέων (που έγιναν Μερσεντές) προς επιχειρήσεις που δεν είχαν ξαναδεί τέτοια λεφτά;

Τώρα που φτιάχτηκαν οι επιχειρηματίες, πάμε να κοινωνικοποιήσουμε πάλι τη ζημιά;

Μιας και ο Γιάννης Στουρνάρας έχει θητεύσει στην Καραγιώργη Σερβίας, ξέρει πολύ καλά πως δεκαετείς προγραμματισμοί, δεν υπάρχουν ,κανείς δεν τους κάνει. Η κάθε Κυβέρνηση μένει στο χρονικό ορίζοντα της.

Μόνο σαν φάρσα ακούγονται οι πολυετείς προγραμματισμοί σε γραφεία Υπουργών που φοβούνται την επόμενη αναδόμηση και τις επερχόμενες εκλογές.

Με παρούσα μια τρελή ενεργειακή κρίση, με τον πληθωρισμό να κάνει ράλι Φόρμουλας 1 τι ακριβώς συζητάμε;

Τον εθνικό στόχο της επενδυτικής βαθμίδας θα τον φάει το μαύρο σκοτάδι της ΔΕΗ, των καυσίμων και τιμών στα σούπερ μάρκετ που τραβάν την ανηφόρα.

Μετά από δέκα χρόνια Μνημονίων και δύο πανδημίας, υφίστανται όλοι οι λόγοι που κάνουν την ελληνική οικονομία ρουμς του λετ και κάτι ψιλά από τα λοιπά.

Η στήριξη του εισοδήματος των λαϊκών στρωμάτων, των μισθοσυντήρητων, των αυταπασχολούμενων πρέπει να είναι προτεραιότητα.

Το χρέος θα υπάρχει, λίγο λιγότερο ή λίγο περισσότερο.

Με την φοροαποφυγή που έχεις πως θα προκύψουν τα πλεονάσματα;

Το να στηρίξεις τα πλεονάσματα πάνω στον μόχθο των πολλών, μετά από μια δεκαετία που έβαλαν “γερή πλάτη” δεν είναι απλά ανάλγητο, είναι ιστορικό λάθος