Θυμάστε το διαφημιστικό με το Σπύρο Παπαδόπουλο, “ωραίοι είμαστε, αλλά πόσοι είμαστε”;

Αν δεν κάνουμε λάθος αφορούσε την απογραφή του 2011.

Τώρα έχουμε την απογραφή του 2021 που αποκαλύπτει πως ωραίοι παραμένουμε, αλλά είμαστε σαφώς λιγότεροι.

Δέκα χρόνια μετά έρχεται η νέα απογραφή, να καταγράψει τη δεκαετία που πέρασε. Που χωρίς την ανάλυση της και τα τουλάχιστον πέντε αδιανόητα πράγματα που συνέβησαν, είναι αδύνατο να κάνει κανείς μια ανάλυση της προκοπής.

Πρώτο στοιχείο απολύτως αναμενόμενο. Μείωση του πληθυσμού που κατοικεί στη χώρα. Το brain drain μπήκε στη ζωή μας. Εξάγουμε επιστημονικό προσωπικό υψηλής ειδίκευσης στην Εσπερία, πάνε οι εποχές των εργατών στη Γερμανία και των ανθρακωρύχων στο Βέλγιο, της μετανάστευσης οικονομικά ασθενών και προς ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία.

Είμαστε λοιπόν λιγότεροι κατά 383 χιλιάδες. Το ισοζύγιο θανάτων-γεννήσεων ήταν αρνητικό, αλλά η μείωση οφείλεται κυρίως στη φυγή νέων κυρίως ανθρώπων από τη χώρα. Έχει ενδιαφέρον πως η Αττική που συγκεντρώνεται κάτι λιγότερο από το 40% των κατοίκων της χώρας εξακολουθεί να δίνει ευκαιρίες απασχόλησης και καταγράφει μικρή μείωση, μόνο κατά 35 χιλιάδες άτομα.

Να σημειώσουμε εδώ πως αυτό συμβαίνει παρά την τεράστια μείωση του πληθυσμού στο Δήμο της Αθήνας που έχει καταγραφεί σε άλλες έρευνες.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι αμέιλικτα: κατά την απογραφή του 2011, ο μόνιμος πληθυσμός ανερχόταν σε 10.816.286, ενώ αντίθετα σε 10.432.481 υπολογίζεται ο πληθυσμός της Ελλάδας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της «Απογραφής Πληθυσμού – Κατοικιών 2021».

Άρα, χοντρικά εκεί που λέγαμε 11 εκατομμύρια, είμαστε 10,5 εκατομμύρια και ασφαλώς υπάρχουν και κάποιες δεκάδες χιλιάδες παράτυπων μεταναστών στη χώρα, που ασφαλώς δεν αποτυπώνονται στην απογραφή.

Η μόνη σταθερά σε σχέση με το παρελθόν είναι πως οι γυναίκες εξακολουθούν να υπερέχουν αριθμητικά: ανέρχονται σε 5.357.232 -και αποτελούν το 51,3% του πληθυσμού, ενώ οι άνδρες είναι 5.075.249. Ο πληθυσμός της Αττικής υπολογίζεται σε 3.792.469 και είναι μειωμένος  κατά 35.965 όπως προείπαμε, κατοίκους σε σχέση με το 2011. Ακολουθεί η Κεντρική Μακεδονία, με 1.792.069 κατοίκους, με τη μείωση να υπολογίζεται στους 90.039 κατοίκους, πολύ πιο σημαντική ποσοστιαία σε σχέση με την Αττική, που και αυτή δείχνει την αποβιομηχάνιση της βόρειας Ελλάδας και τις λιγότερες ευκαιρίες για απασχόληση.