Κλιμακώνει ο Πούτιν την κατάσταση στην Ουκρανία. Δημοψηφίσματα τις επόμενες μέρες στις περιοχές που η Μόσχα θεωρεί ρωσόφωνες, αλλά και μερική επιστράτευση.

Η ουσία της βρίσκεται στο ότι οι επιστρατευθέντες θα έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους …συμβασιούχους. Τρία χιλιάρικα το μήνα σε δολάρια παίρνουν οι μαχητές των Ρώσων, επίδομα επικίνδυνης εργασίας δεν προβλέπεται. Κερδίζουν βεβαίως από την ισοτιμία του νομίσματος, μια ενδιαφέρουσα συνέπεια του πολέμου για τους οικονομολόγους.

Κι εκεί που όλοι βλέπουν κλιμάκωση, υπάρχει κι άλλη ανάγνωση.

Μήπως ο Πούτιν προσπαθεί να κλείσει το ουκρανικό μέτωπο, πριν τον Δεκέμβριο και την έλευση του βαρύ χειμώνα;

Διότι οκ, τρολάρει τους Ευρωπαίους πως θα κρυώσουν, η συνεχιζόμενη όμως εκστρατεία στην Ουκρανία απορροφά τρομερούς πόρους και κάποια στιγμή θα υπάρξει στενότης χρημάτων.

Απέναντι του έχει τους Ουκρανούς στα πεδία των μαχών, αλλά ολόκληρη τη Δύση στη διοικητική μέριμνα.

Λέτε να μη φαντάζεται πως η ισορροπία δυνάμεων δεν τον ευνοεί μεσοπρόθεσμα;

Η σκακιέρα στην Ουκρανία έχει αλλάξει.

Η υποχώρηση των Ρώσων, είναι ένα σημείο καμπής στο πεδίο, που όμως δεν θα είναι καθοριστικό αν δε συνεχιστεί.

Αν δεν τους πάρουν φαλάγγι οι Ουκρανοί, οι ρωσόφωνοι θύλακες εντός της Ουκρανίας θα μείνουν ίσως να διευθετηθούν μετά το πέρας των εχθροπραξιών, σε ένα άγνωστο χρονικό σημείο στο μέλλον.

Είναι μια ισορροπία τρόμου, αλλά και μία διέξοδος διαφυγής: ο Πούτιν θα μπορεί να λέει παως ο αντικειμενικός στόχος απελευθέρωσης συγκεκριμένων περιοχών επετεύχθη, οι Ουκρανοί θα περηφανεύονται πως αντιστάθηκαν και δεν νικήθηκαν από την κραταιά Ρωσία, η Δύση πως ήταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας.

Ίσως δηλαδή το ματς πάει για ισοπαλία και λήξη με όλους ευχαριστημένους, βγαίνουν όλοι από τον πόλεμο με ένα κομμάτι της αίγλης τους ακέραιο.

Μπορεί δηλαδή αυτό να επιδιώκει ο Ρώσος Πρόεδρος για αυτό και απειλεί με τα πυρηνικά.

Διότι μετά την “ειδική επιχείρηση” στην Ουκρανία, όλοι οι διεθνείς αναλυτές κατάλαβαν πως είναι αδύνατο να ξέρουν πότε μπλοφάρει ο Πούτιν.

Ίσως δεν ξέρει ούτε ο ίδιος. Είναι απρόβλεπτος παίκτης, πεισματάρης, έχει πετάξει όλα τα δόγματα της διεθνούς σκηνής στα σκουπίδια. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ξηγιέται, με το σκοπό να μην είναι τίποτα άλλο, παρά η επιστροφή στην επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης, τουλάχιστον στα πρώην εδάφη της.

Αυτό που ίσως δεν έχει αναλυθεί επαρκώς είναι ο διεθνής συσχετισμός δυνάμεων: η Κίνα έκανε ένα βήμα ως προς τη στήριξη της στη Ρωσία, κάνοντας πολύ προσεκτικές δηλώσεις και παίρνοντας αποστάσεις από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Και όλους μπορεί να τους γράφει ο Βλαδίμηρος, την Κίνα ποτέ!

Διότι έχει μέτωπο δυτικά, δεν αντέχει ακόμη ένα ανατολικά. Στην πραγματικότητα δεν αντέχει ούτε την ευμενή προς αυτόν ουδετερότητα του Πεκίνο.