Παραμιλάει το Πανελλήνιο.

Μιλάμε για παράσταση που θα έκανε τον Ιονέσκο να γίνει ελαιοχρωματιστής: γέλιο, θυμός, αντεγκλήσεις, σοβαροφανείς αναλύσεις, ανάκληση στην τάξη, πόθεν έσχες, από πούθε είσαι, ποιανού είσαι, τσι κουμπαριέ και άλλα πολλά.

Μιλάμε για premium θέαμα.

Αν ο Ξυλούρης ξανασκάσει μύτη και κυρίως μουστάκι στην Εξεταστική, η τηλεθέαση θα βαρέσει επίπεδα τελικού Ευρωμπάσκετ 1987.

Και όπως τότε ο Γκάλης είχε το Γιαννάκη, το Φάνη και την Αράχνη, η Ζωή θέλει φραπέ, Συρεγγέλα και ολίγη από Μιλένα, Μπάρκα και Λαζαρίδη.

Μιλάμε για τεράστιο crew, που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον.

Είναι τόσο τιτανοτεράστιο το παρεάκι, που ακόμη και η εκλογή του Πιερ ως Προέδρου στο Γιουρογκούπ (γιατί παλιά χτυπήσαμε πάνω του) δεν μπόρεσε να επισκιάσει το θρίαμβο της Εξεταστικής.

Τι έλειψε;

Μια τουλάχιστον σύλληψη και τα μπινελίκια, οι κατάρες και οι απειλές στους διαδρόμους που χάθηκαν.

ΥΓ: Για να σοβαρευτούμε και λίγο, αν η Ζωή τιθασεύσει λίγο την πληθωρικότητα και τα πλακώματα και επιμείνει στην ουσία των θεμάτων θα χτυπήσει 20%. Κρατείστε το σαν πρόβλεψη!