Υπήρχε κάποτε μια θεωρία που έλεγε πως όσο πιο μίζερο είναι το δέντρο, τόσο πιο ανθηρά είναι τα οικονομικά αποτελέσματα της επιχείρησης.
Αντίθετα οι ακριβοί στολισμοί με μοντέρνα δέντρα και στολίδια, μύριζαν από μακριά “λαμογιά”, “αρπαχτή”, “φθηνό εντυπωσιασμό”.
Γιατί αν το όραμα είναι μια νέα συγκυβέρνηση με κορμό μια εκ νέου πασοκοποιημένη ΝΔ και εταίρο το βαθύ, συρρικνωμένο -αλλά πάντα- ΠΑΣΟΚ δεν ξέρουμε πόσοι ψηφοφόροι θα θελήσουν να τους λείψει το «βύσσινο».
αν μας έδειξε κάτι αυτή η κρίση,είναι πως οι πιστωτές -από θέση ισχύος- επέβαλλαν τις θελήσεις τους σε μια γκάμα Κυβερνήσεων: μονοκμμματική, τρικομματική, δικομματική, τεχνοκρατών, παπανδρεϊκή, κεντροδεξιά, αριστεροδέξια, τρικολόρ, μπλε με πράσινους κόκκους, ΣΥΡΙΖΑ με ανεξάρτητο ψεκασμό, αερόψυκτες μειοψηφίες και υδρόψυκτες στηρίξεις…
Ο Τραμπ με το να δημιουργήσει δυνητικά μια εσωτερική (παλαιστιανική) κρίση μέσα στο Ισραήλ ίσως να αποσκοπεί και στο να “μαζέψει” την εξωτερική επιθετικότητα κατά στόχων στην Συρία.
Αν υπάρχει μια διακομματική και διαταξική αλήθεια είναι πως μόνο τα όμορφα ψάρια, όμορφα “καίγονται”
Καθόλου πολιτικό ρίσκο δεν εμπεριείχε η πρόσκληση Ερντογάν. Τον έφεραν ξέροντας τι θα υποστηρίξει και άρα γνωρίζοντας τι έπρεπε να απαντήσουν
Γραβάτα τον Αύγουστο!
Γιατί ικανοί είμαστε να τον νοσταλγήσουμε κιόλας . Σύνδρομο Στοκχόλμης σε συνδυασμό με καψούρα για τη νοσταλγική λέξη “πρώην”.
Μαθητευόμενος αλχημιστής των δημοσιονομικών με έφεση στα εσκεμμένα λάθη.
θα μείνει αναπάντητο το ερώτημα για τη λακ που χρησιμοποιεί.
Ληστές τραπεζών, λίστες τραπεζιών, οργανωμένη πάλη και σε μια εβδομάδα καταλαμβάνουμε τις Βρυξέλλες. θα τραγουδάμε Μποφίλιου περνώντας τις Άλπεις πάνω σε ελέφαντες…
Μάλλον ήταν αυθεντικό και όχι ατάκα “γραμμιτζή”, αλλά κατέληξε δόλωμα για να πιαστούν άπειροι στα δίχτυα όσων είδαν το κύμα της αγανάκτησης και το “καβάλησαν”.
