Μετά τη βαθιά φιλοσοφημένη δήλωση του για τον μισθό, την οποία και έγραψε σε άπταιστα νεοελληνικά της Δυτικής Όχθης του Ατλαντικού: “Your salary is the bribe they give you to forget your aspirations.”

Δεν πτοήθηκε από τους πεζούς που τον έκραξαν, λες και δεν έχουν δει ποτέ την ταινία με τον Χορν ζωγράφο, που αρνείται να γίνει ελαιοχρωματιστής για να τρώει η Λαμπέτη.

Αυτός έγινε διάσημος καλλιτέχνης, η Έλλη σύζυγος βιομηχάνου όλα πήραν το δρόμο τους.

Φέρεται λοιπόν έτοιμος να απαντήσει με νέες ατάκες για τον μισθό και τα χρήματα γενικότερα:

“Τι να τον κάνεις τον μισθό, άμα δεν έχεις μία”

“Τα λεφτά, τα λεφτά, τα εκατομμύρια, τα λεφτά, το μπερντέ, τα μπικικίνια, τα λεφτά, τα λεφτά, τριάντα αργύρια, στο καζίνο την πατάς εφόσον έχεις γκίνια”.

Θα παραφράσει και τη διάσημη ατάκα του Ωνάση: “‘Όλο το χρήμα του κόσμου δεν θα είχε το παραμικρό νόημα, αν δεν υπήρχαν οι ρακέτες (γυναίκες).”

“Οι περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται τόσο όσο να μην απολυθούν και αμείβονται ακριβώς τόσο όσο να μην παραιτηθούν.”

Ενστερνίζεται πλήρως την ατάκα του Πάμπλο Πικάσσο: “Θέλω να ζήσω σαν φτωχός με πολλά λεφτά.”

Κρατάει καβάτζα τον Όσκαρ Γουάλιντ:

“‘Oταν ήμουν νέος πίστευα ότι το χρήμα είναι το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο. Τώρα που μεγάλωσα σιγουρεύτηκα.”

Ενώ και ο λιγότερο διάσημος από τον Στέφανο αλλά σχετικά καλός στο γράψιμο Σέξσπιρ έγραφε:

“Όταν το χρήμα προηγείται, όλες οι πόρτες ανοίγουν.”

Ακόμη και του τουίτα, στο οποίο αποθεώνεται ο Μασκ, που το αγόρασε για μία ήπειρο από πενταροδεκάρες.