Το συναντάμε στα κείμενα και σε μηνύματα ταχυδρομείου και με -ήτα και με -γιώτα. Ο κορρέκτορας (διορθωτής) δεν κοκκινίζει κανένα από τα δύο: Διευκρίνιση ή διευκρίνηση;

Είναι άρα και τα δύο σωστά;

Εξαρτάται τι θέλουμε να πούμε!

H λέξη “διευκρίνιση” στα νέα ελληνικά παράγεται από το ρήμα διευκρινίζω, άρα σύμφωνα με τον πανάρχαιο κανόνα των ρημάτων που λήγουν σε -ίζω_ γράφεται διευκρίνιση (επίσης διευκρινιστικός και τα λοιπά).

Η γραφή διευκρίνηση συνδέεται με το παλιότερο ρήμα διευκρινώ, το οποίο έχει αποσυρθεί, έχει τινάξει τα πέταλα, έχει βγει στη σύνταξη, δεν χρησιμοποιείται πλέον από κανέναν, ακόμη κι από αυτούς που γράφουν σε μια κάπως σύγχρονη καθαρεύουσα.

Το αρχαίο ρήμα διευκρινῶ αφενός είχε παραμείνει ανενεργό για πολλούς αιώνες, δεν εχρησιμοποιείτο, αφετέρου είχε άλλη σημασία, είχε τη σημασία του «τακτοποιώ, κανονίζω».

Περίπου στα τέλη του 19ου αιώνα οι λόγιοι που έφτιαχναν ξανά τη γλώσσα με μεγάλη σπουδή, θάρρος, τόλμη κι αποφασιστικότητα, σχημάτισαν τον μεταπλασμένο τύπο διευκρινίζω με τη νέα και ισχούουσα ως σήμερα σημασία του, δηλαδή «ξεκαθαρίζω», και χρησιμοποίησαν το επίθημα -ίζω ίσως κατ’ αναλογίαν προς το ελληνιστικό του συνώνυμο αποσαφηνίζω.

Ο τύπος διευκρινίζω επικράτησε χωρίς δυσκολία, αφού το αρχαίο διευκρινῶ δεν ήταν πλέον σε χρήση.

Ως εκ τούτου και ληφθέντων υπόψιν όλων των προαναφερομένων και αφού η Επιστήμη απεφάνθη το συμπέρασμα είναι ένα: το παράγωγο ουσιαστικό διευκρίνιση γράφεται με

γιώτα (-ι-).

*Δες και τα άρθρα: το κτήριο ή κτίριο, βρώμικος ή βρόμικος, καταρχήν ή καταρχάς, τσιγγούνης ή τσιγκούνης, ειρωνία ή ειρωνεία