Στις τελευταίες μέρες του πολέμου τα Ες-Ες κυνηγούν ένα λιποτάκτη, τον οποίο τον κρεμάνε φεύγοντας για το κοντινό χωριό. Εκεί υπάρχει ο θησαυρός ενός Εβραίου. Οι ράβδοι χρυσού αγνοούνται από τη νύχτα των Κρυστάλλων.
Υπάρχουν σειρές καλές, λίγες εξαιρετικές, κάποιες που απλά βλέπονται.
Το Inside Man του Netflix δεν ανήκει σε καμία από αυτές τις κατηγορίες. Είναι μια ανοησία, μια σαχλαμάρα τεσσάρων επεισοδίων
Στις 9 Νοεμβρίου 1939 ο Αδόλφος Χίτλερ θα εκφωνούσε λόγο στη Μπυραρία του Μονάχου για να τιμήσει την 16η επέτειο του πραξικοπήματος του. Για 13 λεπτά απέτυχε η απόπειρα δολοφονίας του.
Μια ταινία – ποιητική ματιά, γύρω από τη ζωή και την αφαίρεση της, μια ταινία για τη χίμαιρα της αθανασίας, για όσα αφήνουν πίσω όσοι φεύγουν, μια ταινία που λογικά θα τη δούμε στις υποψηφιότητες για τα Όσκαρ.
Μια ταινία για τις μέρες των γιορτών. Παλιά αλλά όχι τόσο. Ιστορική αλλά όχι ακριβώς. Δεν τη λες καθηλωτική, κρατά όμως το ενδιαφέρον μέχρι τέλους.
Μια σειρά για τα συστήματα εξουσίας, τη δομή, την ιεραρχία, τις μεθόδους τους.
Φυσικά όλοι φανταζόμαστε εκλεπτυσμένες καταστάσεις και κινήσεις.
Θα διαψευστούμε: τελικά είναι όλοι ηλίθιοι!
τα μεγάλα έργα τα κάνουν οι λεπτομέρειες σαν αυτές που παρατηρούν οι πρωταγωνιστές στα ρούχα, στα βλέμματα, στους αναπάντεχους εχθρούς που αγάπησαν και στους μικρούς που υποτίμησαν.
Αν σας ξέφυγε μέσα στην καραντίνα με τον ορυμαγδό των main stream σειρών, τότε την πατήσατε όπως εμείς.
Η Άνα ντε Αρμάς είναι συγκλονιστική, σίγουρα η ίδια η Μέρυλιν θα ήθελε σαν τρελή αυτόν το ρόλο
Ο Στάλιν δεν είχε κανένα συμφέρον να βοηθήσει τον αποκαλούμενο “πατριωτικό στρατό” της Πολωνίας, που ορκιζόταν πίστη σε μία εξόριστη, αντικομμουνιστική κυβέρνηση.
