Καιρός να βρούμε μια θεωρία για τις εκκρεμότητες που άφησαν τα ομόσπονδα σοσιαλιστικά κράτη.
Τα τελευταία 30 χρόνια έχουν ξεσπάσει δύο πόλεμοι, εντός της ευρωπαϊκής ηπείρου, πολλοί περισσότεροι, όσον αφορά τα ασιατικά εδάφη (είναι η Γεωργία, η Αρμενία, το Νταγκεστάν, η Τσετσενία, το Αζερμπαϊτζάν, Ευρώπη;)
Όσο όμως κι αν επιχειρηματολογούν οι πεμπτοφαλαγγίτες του Πούτιν (ένα κράμα από Σταλίνες, ακροαριστερούς και κυρίως ακροδεξιούς) αυτό που δεν γίνεται αποδεκτό από κανένα δυτικό πολίτη είναι οι ωμές επεμβάσεις, το αιματοκύλισμα εν έτει 2022.
Η Ρωσία είναι οριστικά Ασία.
Όσο για την έκβαση του θα ανατρέξουμε στον Ελευθέριο Βενιζέλο, μεταφέροντας αναλογικά την ατάκα του στα σημερινά δεδομένα: “στους πολέμους η Αγγλία (ΗΠΑ) κερδίζουν μία μάχη, την τελευταία”.
πέρα από την υπεροψία, υπάρχει και μια καχυποψία
“Είμαι συλλέκτης. Μαζεύω το πιο σκληρό και άγριο πράγμα του κόσμου: στιγμές»
Τώρα που φτιάχτηκαν οι επιχειρηματίες, πάμε να κοινωνικοποιήσουμε πάλι τη ζημιά;
Brain drain και άλλες ιστορίες
Αν ο Μακρόν θέλει και την πίττα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο, δύσκολα τα πράγματα
Μετά από τις δηλώσεις Δούκα ελπίζουμε πως ο τότε Πρωθυπουργός θα μας πει την άποψη του για όλα αυτά.
Αν και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τον αναφέρει καν στην λιτή ανακοίνωση του, λες και τα λεφτά δόθηκαν επί Ατσαγιόλι και Δουκάτου των Αθηνών.
Μετά τα 40, υπάρχει περίπτωση να μην παίζεις από αγάπη για το άθλημα. Αλλά για να έχεις λεφτά να ρίχνεις στον κουβά…
