Ταξίδι στις δεκαετίες που η Ελλάδα ήταν χώρα αποστολής μεταναστών: στη Γερμανία, στο κατάστρωμα για Καναδά ή Μελβούρνη, στους χαμένους δρόμους προς την Αμερική, στους αγώνες και στους έρωτες εκείνης της εποχής, στην επανάσταση που τελικά «χώρεσε σε μια ντουλάπα».
Και διαζύγιο και επίσημη επιστολή και θαυμασμός αεί και πάντοτε, αλλά να δείχνετε και λίγο τακτ κύριοι της δημοσιογραφίας.
Το ζήτημα που δεν απασχολεί τα τελευταία χρόνια είναι η κατασκευή νέων φυλακών, ως προϊόν ενός νέου χωροταξικού σχεδιασμού των σωφρονιστικών καταστημάτων, με τρόπο ώστε και να είναι ανθρώπινες οι συνθήκες κράτησης και να μην αποφυλακίζονται πρόωρα όσοι έχουν επιδείξει ιδιαιτέρως “αντικοινωνική” συμπεριφορά.
Σενάρια που βγαίνουν για να διαψευστούν, ενώ η τελική απόφαση πάει για τέλη Νοέμβρη. Και το θέμα “ζεματάει”. Γιατί το 90% του πληθυσμού θέλει ένα χιλιάρικο για να κλείσει τρύπες και να “κουτσοπεράσει¨.
