Είναι μία θεωρητική άσκηση, από αυτές που αρέσκονται τα ελληνικά κόμματα. Η απουσία πρωτότυπου και βγαλμένου μέσα από τις ελληνικές ανάγκες πολιτικού λόγου, καλύπτεται από την ανερυθρίαστη αντιγραφή ξένων προτύπων
Χωρίς περιστροφές λοιπόν λέμε ότι η ομάδα έχει ταβάνι την οκτάδα. Δεν μπορεί να πάει παρακάτω, φταίνε οι «εργοστασιακές» της ρυθμίσεις. Δεν υπάρχει προοπτική διάκρισης
οι δανειστές περίμεναν στη γωνία: μια χώρα που γίνεται μόνη της κλωτσοσκούφι, “πείραμα”, μια χώρα “έτοιμη για όλα” είναι πάντα καλοδεχούμενη στο πλάνο και τις επιδιώξεις των ισχυρών.
Μια αδιαφοροποίητη μάζα ανθρώπων γκετοποιημένη, που άγεται και φέρεται από τους ισχυρούς και βγάζει μεροκάματο με όλους τους απίθανους τρόπους, ακόμη και στις εσωκομματικές των μεγάλων κομμάτων.
Του Γιώργου Οικονόμου
Ο κόσμος όταν έλθει η ώρα των εκλογών θα κρίνει ανάλογα με την τσέπη του και την ταξική του θέση. Θα ψηφίσει με τον θυμό, την αγανάκτηση, ή την ανακούφισή του.
Η ΕΕ είναι στο βάθος μια στρατηγική συμμαχία που αποκλείει καταρχήν και αξιωματικά να βγάζουμε ο ένας τα μάτια του άλλου.
Όλα τα υπόλοιπα είναι προς συζήτηση.
Η νίκη του Μακρόν απλά μας επιτρέπει να τη συνεχίσουμε.
Αν εκλεγεί η Λεπέν, για την Ελλάδα σημαίνει hot spot και στον Εθνικό Κήπο!
Μαγαζιά ανοικτά στις τουριστικές περιοχές. Κλειστά στις αντιτουριστικές.
Αντιτουριστική και η Βελκουλέσκου που έφυγε άρον-άρον από τη χώρα σαν τον απατεώνα που θέλει να αποφύγει τη σύλληψη. Εν προκειμένω του νέου τέκνου του ΔΝΤ με τους ευρωπαϊκούς Θεσμούς.
Το άλλο μεγάλο στοίχημα είναι οι εκλογές στη Γαλλία. Ο καλός παίκτης θα ποντάριζε σε δύο άλογα που θα του έφερναν το ίδιο αποτέλεσμα: ένα γρήγορο Frexit.
