Ληστές τραπεζών, λίστες τραπεζιών, οργανωμένη πάλη και σε μια εβδομάδα καταλαμβάνουμε τις Βρυξέλλες. θα τραγουδάμε Μποφίλιου περνώντας τις Άλπεις πάνω σε ελέφαντες…
Και οι πολίτες στο μύθο του Οδυσσέα είναι, αλλά σε άλλο επεισόδιο (χρειάζεται κάποιος συγχρονισμός). Είναι στη φάση που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον Κύκλωπα Μνημόνιο (Πολύφημο), τον μονόφθαλμο: αγωνιούν για το αν θα τους καταπιεί κάθε πρωί.
4 σποτ που αποτυπώνουν περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης σε χώρους εργασίας. Το πρώτο μπορεί να αφορά και την πτώση του στήθους, το δεύτερο τον συνάδελφο-γλίτσα-τσάτσο της Διοίκησης και το τρίτο τις επιπτώσεις του Viagra.
Ούτε σημαίνει πως άμα γονατίσουμε κάνουμε καραγκιοζιλίκια με υψωμένα χέρια, συγκλονισμό στο πρόσωπο και ύφος (αποτυχημένης) Μήδειας που δεν πάτησε ποτέ στην Επίδαυρο (τα έχουμε δει κι αυτά)
Έχω μια φοβερή ιδέα για το μέλλον. Να κάνουμε το κόλπο του Μιλτιάδη, του Μαραθώνα, του Ψινάκη.
Αν το φορούσε ο αντισυνταγματάρχης Κάστερ στη Μάχη του Λιτλ Μπίγκχορν, οι ιθαγενείς θα είχαν παραδοθεί χωρίς μάχη και θα τον έκαναν τοτέμ.
Ο “Καναδέζος” έδωσε εντολή να αποδοθούν υπεύθυνοι και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ευθύνες (μάλλον ανάποδα, αλλά μικρή σημασία έχει).
Τα φέιγ βολάν δεν ήταν διαφημιστικά πιτσαρίας, αλλά δύσκολα μπορεί κανείς να παραλληλίσει το ντου με εισβολή ξένων δυνάμεων και προσβολή αντικειμενικού στόχου…
Αν μπορεί να εξαχθεί ένα συμπέρασμα «επικοινωνιακό» τρόπον τινά, είναι ότι η πρόκληση ως τρόπος προσέλκυσης ψήφων έχει ξεπεραστεί. Ίσως γιατί από διαφορετική προσέγγιση έγινε καθεστώς. Τρολάρισμα και προκλήσεις ως την εξύβριση, κάνουν πια και στις εκλογές για διαχειριστές πολυκατοικιών, άνω των 6 διαμερισμάτων.
Παλιά άναβε ο ΚΑΤ/ΝΟΣ και όλα κομπλέ. Απαγορευόταν κάτω των 14 ετών έγραφε , όλοι το καταλάβαιναν ατόμων. Έμπαιναν μέχρι 12 σε ένα τετραγωνικό μέτρο ασανσέρ…
Σαφώς όμως και μπορούμε -άνετα θα λέγαμε- να τους βάλουμε τρία στον επαναληπτικό. Το θέμα είναι πόσα θα φάμε…
(Η φωτό είναι άσχετη, αλλά χαρακτηριστική του μακελειού στο Ζάγκρεμπ)
